Infraestrutura situada na rehabilitada biblioteca municipal, cuxa principal finalidade é a de divulgar, informar e promover o Parque Natural Baixa Limia-Serra do Xurés, así como dar a coñecer a riqueza botánica, a través dun centro de interpretación dedicada á flora do parque.
O río de Vilameá nace no Parque Natural dá Baixa Limia – Serra do Xurés, a unha altura de case 1200 metros. Pronto descende cara a Vilameá para pouco despois entregar as súas augas ao río Caldo.
Este conxunto presenta 12 muíños compostos por unha estrutura sinxela de pedra con cuberta a dúas augas. A maquinaria que moe o gran, xeralmente a base dun rodezno, fai virar as pedras que trituran o cereal.
Ademais hai unha antiga alvariza, unha ponte do século XVIII e unha área recreativa xunto a leste.
Levantado como enclave fronte a Portugal, foi entregado no s. XII por Fernando II ao bispo de Ourense. Posteriormente pertenceu aos Duques de Sinde, señores de Araujo. En 1704, na Guerra de Sucesión, foi destruída a praza.
Os enfrontamentos entre os bispos ourensáns e os señores do castelo foron frecuentes no XVIII, provocando a poxa das súas pedras e o seu esquecemento.
O nome Corga da Fecha provén das palabras “corga” que significa abertura feita polo cauce de pequenos riachuelos e por “fecha” que se trata dunha pequena cantidade de auga formada por estos mesmos.
Esta fervenza é a máis longa de Galicia e supera un desnivel de douscentos metros na procura do encaixado leito do río Caldo.
Na estrada de subida á Portela do Home existe un miradoiro habilitado para a observación da Corga dá Data desde unha certa distancia, o que permite apreciala na súa totalidade e entender o seu contexto xeográfico e paisaxístico.
Este lugar serviu no pasado como localización do castelo dende o que se exercía o poder señorial da zona.
Hoxe apenas quedan restos pero aínda se pode apreciar o estilo típico dos castelos de rocha.
Pénsase que a súa orixe dataría no século XII e que tería desaparecido coas revoltas Irmandiñas.
Comentarios recentes